Marta María Jónsdóttir

21. ágúst – 9. október, 2010

Laugardaginn 21. ágúst opnaði Marta María Jónsdóttir einkasýningu á nýjum verkum í Gallerí Ágúst. Hún hefur undanfarið vakið athygli fyrir abstrakt málverk sín, sem hún vinnur bæði á striga og á pappír. Marta María nam myndlist við Myndlista- og Handíðaskóla Íslands og útskrifaðist árið 1998 úr málaradeild. Hún útskrifaðast með MA í myndlist frá Goldsmiths College í London árið 2000. Í London nam Marta einnig hreyfimyndagerð og hefur fengist við gerð ýmiskonar myndbandsverka bæði á myndlistar- og tónlistarsviði hér heima sem erlendis. Hún hefur einnig unnið að myndskreytingu bóka og geisladiska. Marta hefur sýnt verk sín víða á Íslandi svo sem í Gallerí Ágúst, Listasafninu á Akureyri og í Slunkaríki, en nýlega sýndi hún í Kling og Bang og í byrjun ársins var hún með einkasýningu í Listasal Mosfellsbæjar þar sem hún sýndi málverk og teikningar. Marta hefur einnig tekið þátt í sýningum í Þýskalandi, Bandaríkjunum, Englandi og Hollandi.

Sum augu sitja á skrýtnum stöðum

Sum augu sitja á skrýtnum stöðum, stendur í lúnu riti úr Alfræðasafni AB frá 7. áratugnum, það er dásamleg

lína sem getur þýtt ýmislegt. Hún getur átt við fiska með augu á kjömmum, sædýr sem sjá í allar áttir samtímis,

kuðung með augu á fálmurum, stóreyga draugapa … En kannski á hún allt eins við fólk sem gýtur hornauga, hefur

augu í hnakkanum, augun á stilkum, svo er það skjálgurinn, fjörfiskurinn, augun hjá sér, auga í pung –

einmitt, augu eru víða á skrýtnum stöðum og búa til glæpsamlega ný sjónarhorn. Eða, er sjónin kannski alltaf lituð?

Sama hvert maður vindur sér. Aldrei eins hjá tveimur mannverum, þótt þær standi á sama stað? Er litur ljós eða vissa?

Hvað er litur? Litur hjá Mörtu er lífsnauðsyn, hann staflast upp og skiptir um stefnu og sólirnar kvikna og hornin

gleikka og skerpast. Blásúrrandi sprengingar og einfaldar útgönguleiðir, efni í kjóla, efni úr minningum –

í lúna fræðiritinu Ljós og sjón er m.a.s. litmynd af bakhlið augans sem gæti vel verið vatnslitamynd eftir höfund

þessarar sýningar. Litur breytir lífi. Hann birtir dýrðina á ásýnd hlutanna eða leyfir okkur að sjá kjarna þeirra,

allt eftir því hvernig augnlokin sveigjast, eftir því hvað við heimtum. Litur er ljós sem ferðast í gegnum efni

með mismikilli fyrirstöðu, segir í alfræðiheftinu frá 1967, en það er úreld ágiskun

– hann er víðtæk leit að jafnvægi.

Sigurbjörg Þrastardóttir